Ohceat 的个人资料¸.•-~٭*´¨ βℓοοδγ δαѓкηε...照片日志列表更多 工具 帮助
Older Psyche's Spaces
Psyche 04's Spaces

¸.•-~٭*´¨ βℓοοδγ δαѓкηεςζ ¨`*٭~-•.¸

The things you see, doesn't always be.
3月14日

"ชอบ" คำนี้ให้ด้วยดวงใจบริสุทธิ์

ความชอบ
'ความชอบ' ใช้ได้กับทุกสิ่ง
'ความชอบ' ใช้ได้กับทุกคน
แล้ว 'ความชอบ' คืออะไร?
 
'ชอบ' โดยไม่รู้ตัว
'ชอบ' เต็มไปหมด
'ชอบ' แล้วมันรื่นเริงยินดี
 
'ชอบ' ที่เขาสัมผัส
'ชอบ' ที่เขาใจดีด้วย
'ชอบ' ที่เขาทำเรื่องที่เรา 'ชอบ'
 
'ชอบ' ที่บังเอิญ
'ชอบมากเลย' ที่บังเอิญเต็มไปหมด
'ชอบ' เพิ่มมากขึ้นทุกที
 
'ชอบ' แบบเพื่อน
'ชอบ' แบบคนรู้ใจ
แต่สิ่งที่ต้องการกลับเป็น 'ชอบ' อีกแบบ?
 
'ความชอบ' มันเพิ่มขึ้น
'ชอบ' จนล้นปรี่
ค่อยๆ 'ชอบ' เธอมากขึ้น
 
'ชอบ' ที่ได้ออกไปด้วยกัน
'ชอบ' ที่ได้ประสานมือกัน
'ชอบ' ที่ได้อยู่กับเธอ
 
'ชอบ' ในแบบที่ต่างไปจากคนอื่น
'ชอบ' ในแบบที่พิเศษ
'ชอบ' เธอเป็นที่สุด
 
'ชอบ' ในความอ่อนโยน
'ชอบ" แม้กระทั่งในความแข็งกรtด้าง
ถึงได้บอกว่า 'ชอบ' เธอ
 
'ชอบ' เธอ
'ชอบ' เป็นที่สุด
เธอ 'ชอบ' ฉันบ้างหรือเปล่า?
 
คิดว่า 'ชอบ'
'ชอบ' จริงๆ
ฉัน 'ชอบ' เธอ
 
'ความชอบ' ค่อยๆเพิ่มพูนขึ้น
'ชอบ' จนล้นปรี่
แต่ 'ความชอบ' นี้........
 
'ชอบ' มากเหลือเกิน
'ชอบ' เสียจริงๆ
แต่ใน 'ความชอบ' นี้มีความลับอยู่
 
แม้จะรู้เรื่องราวทุกอย่างแล้วก็ยัง 'ชอบ'
ยิ่งคิดทบทวนเท่าไหร่ก็ยัง 'ชอบ'
ความรู้สึกนี้คือ.....
 
'เพราะ 'ชอบ
จึงได้ 'ชอบ'
11月13日

Odi et amo (I hate and I love)


Odi et amo. quare id faciam, fortasse requires?
nescio, sed fieri sentio, et excrucior.



“I hate and I love. Why do I do this, perhaps you ask?
I don’t know, but I feel it happening and am tortured.”



ฉันเกลียดและฉันรัก บางทีเธออาจถามว่าเพราะเหตุใด
ฉันเองก็ไม่เข้าใจ แต่มีความรู้สึกเช่นนั้น และด้วยเหตุนี้จึงต้องระทดระทม



(Catullus, Carmen 85)
1月14日

ฟุ้งซ่าน

เฮ้อ~
ช่วงนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้ รู้สึกว่าตัวเองฟุ้งซ่านมากมาย
อะไรๆก็สุมเข้ามาในหัวทั้งเรื่องเก่าเรื่องใหม่ ประดังประเดกันไปหมด
เลยทำให้เริ่มรู้สึกว่าหมอดูใต้หอยูนี่แม่นดีจังเนาะ
เหลือแค่เรื่องคนไกลตัวนี่แหละที่ไม่รู้จะตรงกับที่บอกมั้ย
แต่ก็ช่างเถอะ

Que sera, sera
What ever will be, will be.
The future's not our to see.
Que sera, sera
What will be, will be.*

จากที่ฟุ้งซ่านไปซะเยอะแยะ
ไปค้นโน่น ดูนี่
ก็ทำให้เรารู้สึกตัวได้อย่างนึง
มีหลายอย่างเลยนะที่ตอนนี้เราทำอยู่
เป็นสิ่งที่มีคนเคยบอกให้ทำ แต่เรากลับบอกว่าไม่อยากทำเพราะเราคงทำไม่ได้
แต่ดูสิ ตอนนี้เรากลับกำลังพยายามที่จะทำมันนะ
ในแง่นึงเราก็คิดว่าไม่รู้จะทำไปทำไม
ทำไปเค้าก็ไม่รู้หรอกว่าเราทำ
แต่คิดอีกทีก็ทำๆไปเถอะ ก็ตอนนี้เราชอบมันไปแล้วนี่

ตัวเราก็เหมือนท้องถนนในยามวิกาล
คอยเงี่ยหูฟังเสียงฝีท้าแห่งความทรงจำ
ที่เหยียบย่ำลงท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงบ**


เพิ่งอ่านกลอนบทนี้ของท่านรพินทรนาถเมื่อวานซืน
รู้สึกว่าอะไรๆมันก็เข้าตัวเราทั้งนั้นเลย
จะให้ทำยังไงได้ล่ะ ผิดเหรอ
ที่มองคนในแง่ดี แต่มองโลกในแง่ร้าย
คงเพราะอยู่กับตัวเองมากไปมั้ง เลยคิดมากเกินไป
จะทำอะไรที ก็คิดซะมากมาย
สุดท้ายกว่าจะตัดสินใจอะไรได้ก็สายไปซะงั้น
เฮ้อ~

สมองที่คอยแต่คิดถึงเหตุผล
ก็เหมือนกับมีดซึ่งมีเพียงใบ
มักบาดมือเมื่อหยิบฉวยมาใช้งาน**

เข้าตัวอีกแล้วเนอะ
ตัวเองทำตัวเองแท้ๆ
จะว่าไปก็คงเพราะเป็นคนขี้ขลาดมั้ง ดีแต่ปากด้วยแหละ
ทำเป็นพูดดีอวดรู้จนเหมือนกับเสนอตัว
แต่เอาเข้าจริงก็ไม่กล้า พอรู้สึกว่ามีอะไรที่เข้าตัวหน่อยก็หนีซะงั้น

ทะเลทรายถูกกักขังภายในกำแพงแห่งความเวิ้งว้างอันไร้ขอบเขตแห่งตน***

มันกลายเป็นสันดานไปแล้วอ่ะ คงจะแก้ยาก
แต่ก็ต้องพยายามเท่าที่จะทำได้แหละนะ

* เพลง Que sera, sera ของ Doris Day
** จาก "นกเถื่อน" ของท่านรพินทรนาถ ฐากูร
*** จาก "หิ่งห้อย" ของท่านรพินทรนาถ ฐากูร
1月4日

คืนข้ามปี


มองเวลาก็เกือบเที่ยงคืน.. สิ้นคืนนี้ ก็เป็นเวลาของปีใหม่
มองทางใดมีแต่แสงไฟ สวยเพียงไหน หัวใจก็จำได้เลือนลาง

มีเพลงเปิดดัง มีผู้คนรอบกาย หัวใจก็ยังเงียบงัน

อยากมีคนพิเศษ อยู่ในคืนพิเศษ
คืนสำคัญอีกคืน ที่ต้องอยู่อย่างเหงาใจ
อยากมีคนพิเศษ จับมือกันข้ามผ่าน...
คืนสำคัญอีกคืน ที่ความเหงาคืบคลาน...หัวใจ...

รอเวลาจะผ่านข้ามปี ข้ามคืนนี้ เหมือนเดิมด้วยใจที่ว่างเปล่า
มองทางใดเจอแต่เรื่องราว ของความรัก ของคนที่มาคู่เคียงกัน

มีเพลงเปิดดัง มีผู้คนรอบกาย หัวใจก็ยังเงียบงัน

อยากมีคนพิเศษ อยู่ในคืนพิเศษ
คืนสำคัญอีกคืน ที่ต้องอยู่อย่างเหงาใจ
อยากมีคนพิเศษ จับมือกันข้ามผ่าน...
คืนสำคัญอีกคืน ที่ความเหงาคืบคลาน...หัวใจ...

มีเพลงเปิดดัง มีผู้คนรอบกาย หัวใจก็ยังเงียบงัน

อยากมีคนพิเศษ อยู่ในคืนพิเศษ
คืนสำคัญอีกคืน ที่ต้องอยู่อย่างเหงาใจ
อยากมีคนพิเศษ จับมือกันข้ามผ่าน...
คืนสำคัญอีกคืน ที่ความเหงาคืบคลาน...หัวใจ...

 
คืนข้ามปีที่ผ่านมานี้
ดูหนังเกาหลีข้ามปีซะงั้นน่ะ
รู้ตัวว่าปีใหม่แล้วตอนได้ยินเสียงพลุอ่ะแหละ
555+
 
ปีนี้คุณแม่ลากขึ้นเชียงใหม่
เพราะม่ายอยากให้อยู่กรุงเทพ
เด๋วเที่ยวไปไหนต่อไหนให้โทรตาม
ก็เลยกลายเป็นโชคดี
ไม่งั้นถ้าอยู่กรุงเทพ
คงไม่พ้นเที่ยวเล่นอยู่เซ็นเวิลด์แหละ
เหอะๆๆ
 
ไปเชียงใหม่คราวนี้ก็ม่ายด้ายไปไหนอีกและ
นอนอยู่บ้านทั้งวี่ทั้งวัน
มีวันสุดท้ายก่อนกลับ
พ่อเอาไปปล่อยไว้ที่งานพืชสวนโลก
เดินซะให้ทั่ว
บ่าย 2 ยัน 2 ทุ่ม
แต่ก็นะ
ม่ายค่อยมีไรเลย
ออกแนวโรยหน้ามากมาย
คนเยอะอีกตะหาก
 
เฮ้อ
ม่ายรุพักนี้เป็นไร
เห็นไรที่คล้ายๆ
รึเดินผ่านที่ๆเคยไปก็นึกถึง
แต่จะทำไรได้
เป็นคนปล่อยไปเอง
แล้วมานั่งอาลัยอาวรณืให้ได้ไร
 
I've still got sand in my shoes
And I can't shake the thought of you
I should get on, forget you
But, why would I want to
I know we said goodbye
Anything else would've been confuse but
I wanna see you again
 
ยังไงก็
ขอบคุณทุกๆคนมากนะ
สำหรับแมสเสจน่ะ
สวัสดีปีใหม่นะค้าบ
 
 
12月21日

วิสัยเด็ก Baby's Way

วิสัยเด็ก
Baby's Way
 
เพียงแต่มีความต้องการเท่านั้น
เด็กก็สามารถที่จะโผผินขึ้นสู่สวรรค์ในวินาทีนี้
ที่ไม่จากพวกเราไป มิใช่ว่าปราศจากเหตุผล
แต่เป็นเพราะเขารักที่จะซุกหัวอยู่กับอกแม่
และทนไม่ได้เมื่อต้องคลาดไปจากสายตา
If baby only wanted to,
 hecould fly up to heaven this moment.
It is not for nothing that he does not leave us.
He loves to rest his head on mother's bosom,
and can not ever bear to lose sight of her.
 
 
เด็กรอบรู้วาทะของปราชญ์อย่างลึกซึ้ง
โดยที่ผู้ใหญ่น้อยคนนักที่จะเข้าใจความหมายของมัน
ที่ไม่กล่าวถ้อยคำเหล่านั้นออกมา มิใช่ว่าปราศจากเหตุผล
สิ่งที่เขาต้องการคือ เรียนคำพูดจากปากแม่เอง ด้วยเหตุนี้เขาจึงดูไร้เดียงสานัก
Baby knows all manner of wise words,
though few on earth can understand their meaning.
It is not for nothing that he never wants to speak.
The one thing he wants to learn mother's words from mother's lip.
That why he looks so innocent.
 
 
เด็กมีทองคำและไข่มุกเหลือล้น กระนั้นเขาก็มาสู่โลกนี้เยี่ยงยาจก
ที่ปลอมตัวมา มิใช่ว่าปราศจากเหตุผล
ขอทานเปลือยตัวเล็กๆคนนี้ แสร้งทำเป็นยากไร้เสียเต็มประดา
เพื่อว่าจะได้ขอสมบัติแห่งความรักจากแม่
Baby had a heap o gold and pearls,
yet he came like a beggar on to this earth.
It is not for nothing that he  came such a disguise.
Thisdear little naked mendicant pretends to be utterly helpless,
so that he may beg for mother's wealth of love.
 
เด็กเป็นอิสระจากสิ่งผูกมัดทั้งมวล ในแผ่นดินแห่งจันทร์เสี้ยว
ที่ยอมเสียอิสระภาพ มิใช่ว่าปราศจากเหตุผล
แต่เป็นเพราะรู้ว่า มีที่ว่างสำหรับความร่าเริงอย่างเหลือเฟือ ณ มุมเล็กๆของหัวใจแม่
และการถูกกอดกระชับด้วยแขนแม่ย่อมหวานชื่นกว่ารสเสรีเป็นหลายเท่านัก
Baby was so free from every tie in the land of the tiny crescent moon.
It is not for nothing that he gave up his freedom.
He knows that there is room for endless joy in mother's littele corner of a heart,
and it is sweeter far than liberty to be caught and pressed in her dear arms.
 
เด็กร้องไห้ไม่เป็น เขามีชีวิตอยู่ในอาณาจักรแห่งความเปี่ยมสุข
ที่หลั่งน้ำตาออกมา มิใช่ว่าปราศจากเหตุผล
ลำพังรอยยิ้มบนหน้า ก็ดึงดูดใจอาทรของแม่พออยู่แล้ว
แต่การร้องไห้ด้วยเรื่องเล็กๆน้อยๆ กลับเพิ่มความห่วงเสน่หาและความสงสารเป็นทวีคูณ
Baby never knows how to cry. He dwelt in the land of perfect bliss.
It is not for nothing that he  has chosen to shed tears.
Though with the smile of his dear face he draws mother's yearning heart to him,
yet his little cries over tiny troubles weave the double bond of pitty and love.
 
 
 
จาก "จันทร์เสี้ยว" ของ ท่านรพินทรนารถ ฐากูร
from "The Crescent Moon" by Sir Rabindranath Tagore
 
第 1 张,共 112 张

Witzhard Ohceat

职业
地点
兴趣

天气

正在加载...

星座

正在加载...